Zaklęcie to porywa duszę humanoida w chwili jego śmierci i więzi ją w maleńkiej klatce, której używasz jako składnika materialnego. Skradziona dusza pozostaje w klatce do końca działania zaklęcia lub do momentu zniszczenia klatki, co kończy działanie zaklęcia. Gdy dusza znajduje się w klatce, można ją wykorzystać w dowolny z opisanych poniżej sposobów. Uwięzionej duszy można użyć maksymalnie sześć razy. Gdy wykorzystasz duszę po raz szósty, zostanie ona uwolniona, a zaklęcie dobiegnie końca. Gdy dusza jest uwięziona, martwy humanoid, z którego pochodzi, nie może zostać wskrzeszony. Kradzież życia. Możesz użyć dodatkowej akcji, aby wyssać wigor z duszy i odzyskać 2d8 punktów życia. Pytanie do duszy. Zadajesz duszy pytanie (nie jest wymagana żadna akcja) i otrzymujesz krótką telepatyczną odpowiedź, którą możesz zrozumieć niezależnie od użytego języka. Dusza wie tylko to, co wiedziała za życia, ale musi odpowiedzieć zgodnie z prawdą i najlepiej jak potrafi. Odpowiedź nie jest dłuższa niż zdanie lub dwa i może być tajemnicza. Pożyczanie doświadczenia. Możesz użyć dodatkowej akcji, aby wzmocnić się doświadczeniem życiowym duszy, wykonując następny rzut ataku, test umiejętności lub rzut obronny z przewagą. Jeśli nie użyjesz tej korzyści przed rozpoczęciem swojej następnej tury, zostanie ona utracona. Oczy umarłych. Możesz użyć akcji, aby nazwać miejsce, które humanoid widział za życia, co tworzy niewidzialny czujnik gdzieś w tym miejscu, jeśli znajduje się ono na płaszczyźnie egzystencji, na której aktualnie się znajdujesz. Czujnik pozostaje tak długo, jak długo się koncentrujesz, do 10 minut (tak jakbyś koncentrował się na zaklęciu). Otrzymujesz informacje wizualne i dźwiękowe z czujnika, tak jakbyś był w jego przestrzeni za pomocą swoich zmysłów. Istota, która może zobaczyć czujnik (na przykład używając niewidzialności lub prawdziwego wzroku), widzi półprzezroczysty obraz udręczonego humanoida, którego duszę zamknąłeś w klatce.